فشار خارجی یا اجماع داخلی، دولت افغانستان چگونه به توافق رسید؟

به گزارش پیوست مجله ها، خبرنگاران ، گروه بین الملل- رضا عمویی: قطار سیاسی دولت افغانستان انتها پس از ماه ها کش و قوس روی ریل حرکت نهاده شد. در این ارتباط اشرف غنی و عبدالله عبدالله پس از گذشت بیش از شش ماه، یک توافقی سیاسی را در راستای شروع به کار دولت ائتلافی در کابل امضا کردند.

فشار خارجی یا اجماع داخلی، دولت افغانستان چگونه به توافق رسید؟

در اعلامیه ای که از سوی ارگ ریاست جمهوری افغانستان منتشر شده آمده است که بر اساس توافق سیاسی مذکور، عبدالله عبدالله از نظر تشریفات در مسایل مربوط به مصالحه ملی صندلی مقام دوم کشور را دارا می باشد.

اعلام این صندلی برای عبدالله عبدالله البته چندان هم موضوع عجیبی نیست چون در قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان مقام دوم کشور برای معاون اول ریاست جمهوری در نظر گرفته شده است.

با این حال به نظر می رسد که توافق عبدالله عبدالله و اشرف غنی توانسته است به ماه ها اختلاف و بحران تشکیل دولت در افغانستان حداقل تا به امروز انتها دهد.

از اختلاف تا بحران

رقابت عبدالله عبدالله و اشرف غنی منحصر به این دوره انتخابات ریاست جمهوری افغانستان نبود و در دوره پیشین نیز همین اختلافات میان دو طرف بر سر نتایج انتخاباتی در نهایت به تشکیل دولت وحدت ملی منجر شد.

با این حال انتخابات ریاست جمهوری این دوره افغانستان که در مهرماه سال گذشته برگزار گردید از همان ابتدا با سوءظن نسبت به نتایج آن همراه شد تا بدان جا که نتایج این دوره از انتخابات به دلیل شکایت های انتخاباتی پس از چهار ماه از زمان برگزاری انتخابات در 29 بهمن اعلام شد و کمیسیون مستقل انتخاباتی محمد اشرف غنی را پیروز آن گفت، اما عبدالله عبدالله نتیجه انتخابات را نپذیرفت.

همین موضوع در نهایت با برگزاری دو مراسم تحیلف همزمان در کابل به اوج بحران رسید و تکلیف ریاست ارگ رئیس جمهوری افغانستان را در هاله ای از ابهام فرو برد.

در نهایت پس از ماه ها میانجیگری توسط رهبران سیاسی افغانستان به ویژه حامد کرزی، عبد رب الرسول سیاف و محمد یونس قانونی، دو رقیب انتخاباتی حاضر شدند یک توافقنانه سیاسی را امضا نمایند.

در حال حاضر به نظر می رسد که امضای این توافق توانسته است به میزان زیادی از تشدید و تعمیق بحران سیاسی در افغانستان جلوگیری کند و حداقل شرایط دولت مستقر در کابل را معین کند.

قدرت چگونه در دولت جدید افغانستان تقسیم شده است؟

منابع خبری افغانستان گفته اند که بر مبنای توافق فعلی؛ عبدالله عبدالله مدیریت تمامی ابتکارات صلح دولت را به عهده می گیرد.

همچنین 50 درصد از اعضای کابینه افغانستان سهم تیم سیاسی عبدالله عبدالله خواهد بود و عبدالرشید دوستم، از مهمترین حامیان عبدالله عبدالله که اقوام ازبک افغانستان را نمایندگی می نماید، به مقام عالی در ارتش افغانستان به عنوان مارشال ارتقا پیدا خواهد نمود.

همچنین براساس این توافق قرار است که شورای عالی رهبری با حضور رهبران و چهره های با نفوذ سیاسی افغانستان تشکیل گردد و به اشرف غنی به عنوان رییس جمهور مشاوره دهد.

در بخشی از این توافق نامه به اصلاحات در ساختار حکومت و برگزاری انتخابات نیز پرداخته شده است.

بر اساس این توافق نامه یک هیات نظارتی پنج نفری که شامل چهره های ملی - سیاسی خواهند بود ایجاد خواهد شد تا جلوی نقض توافق نامه را بگیرد.

صندلی عبدالله عبدالله در دولت جدید افغانستان

به نظر می رسد که عبدالله عبدالله در دولت پیشین افغانستان که ریاست اجرایی دولت وحدت ملی را برعهده داشت، قدرت اجرایی بیشتری نیز در دولت داشت. این مقایسه با شرایط فعلی صورت می گیرد که در آن عبدالله عبدالله ریاست ابتکارات صلح را برعهده گرفته است، اما از سوی دیگر سهم 50 درصدی وزارت خانه ها و کابینه های دولتی نیز از سوی تیم سیاسی عبدالله عبدالله قابل توجه است.

اما باید توجه داشت که ریاست ابتکارات صلح افغانستان برای عبدالله عبدالله، موقعیت با نفوذی است که حال او بدست گرفته است. در واقع در حال حاضر عبدالله عبدالله سکاندار مهمترین چالش داخلی دولت افغانستان، یعنی مذاکرات صلح با طالبان را به دست گرفته و از این منظر صندلی او در پیشبرد مذاکرات صلح دولت و طالبان مشخص نماینده تحولات آینده افغانستان است.

فشار خارجی یا کوشش داخلی

در ارتباط با دستیابی به توافق صلح افغانستان، یک موضوع بسیار حائز اهمیت است و آن کوشش سیاستمداران و چهره های با نفوذ سیاسی در افغانستان برای ایجاد مصالحه و توافق میان دو رقیب سیاسی این کشور است.

به عبارت دیگر توافق داخلی دولت افغانستان حاصل میانجی گری و مذاکرات چند جانبه سیاستمداران افغانستان با هر دو رقیب انتخابات ریاست جمهوری است. این موضوع برخلاف بعضی ادعاها و خط رسانه های غربی است که توافق داخلی در افغانستان را در نتیجه فشار خارجی بویژه از سوی آمریکا بیان نموده بودند.

در واقع اگرچه وزیر خارجه آمریکا بیشتر دولت کابل را به قطع و کاهش بعضی یاری های ادعایی تهدید نموده بود، ولی در همان نیز اشرف غنی در واکنش اعلام نموده بود که کاهش این یاری ها تاثیری بر زندگی مردم و بخش های توسعه ای و مالی این کشور نخواهد داشت. این پاسخ اشرف غنی واکنشی به تهدیدات مقامات آمریکایی درباره تحولات داخلی افغانستان بود تا افغان ها نشان دهند درباره مسائل داخلی به صورت مستقل عمل می نمایند.

براین اساس، توافق داخلی افغانستان را بیش از آنکه بتوان ناشی از فشار خارجی ارزیابی کرد، بیشتر متاثر از عزم داخلی و تحرکات سیاستمداران این کشور برای حل بحران می توان دانست. بحران هایی که در حال حاضر به دلیل بعضی بی ثباتی های امنیتی کیان و قوام دولت در افغانستان را با تهدید روبرو نموده و حال، سیاستمداران افغان ترجیح داده اند تا به جای رقابت های غیرسازنده به سمت توافق برای حل بحران به پیش فرایند.

از سوی دیگر توافق داخلی اخیر در افغانستان، به تقویت مواضع دولت کابل در برابر مذاکرات با طالبان منجر خواهد شد و چشم انداز روشن و معین تری را پیش روی مذاکرات صلح قرار خواهد داد.

منبع: خبرگزاری مهر

به "فشار خارجی یا اجماع داخلی، دولت افغانستان چگونه به توافق رسید؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "فشار خارجی یا اجماع داخلی، دولت افغانستان چگونه به توافق رسید؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید